Geschiedenis van N.E.C.'92

Nadat al eerder 2 pogingen gedaan waren mis gegaan tot een fusie tussen R.K.V.V. Nieuw-Einde en R.K.S.N.E., is de samenwerking tussen beide verenigingen in 1992 dan toch eindelijk gerealiseerd. N.E.C.’92 betekent Nieuw Einde Combinatie 1992. De eerste wedstrijd van de blauw-zwarten (de nieuw clubkleuren van N.E.C.’92) werd gespeeld tegen eerste divisionist Veendam en ging verloren met 1-7. De jonge vereniging heeft in haar nog korte bestaan al bijna alles mee gemaakt: van promotie tot degradatie, maar de vereniging ontpopte zich vooral als een ware nacompetitie-cupfighter.

Door de fusie kreeg N.E.C.’92 op het sportpark Varenbeuk een verbeterde accommodatie met een nieuw clubgebouwen een hoofdveld met 2 bijvelden. De eerste steen van dit fraaie clubgebouw werd onthuld door toenmalig wethouder van Sportzaken Jo Evers op 4 februari 1992. Zie ook voor foto's van de bouw.

 

Het bestuur van N.E.C.’92 is een vrij homogene groep waarin weinig verloop is te bespeuren. Hete dagelijks bestuur bestond bij de oprichting uit voorzitter Lei Mion, vice-voorzitter Jo Evers, penningmeesters Wiel Reijntjens en Martien Jochems, secretaris John de Groot en wedstrijdsecretaris Henk van Oijen. Het volledige bestuur bij de oprichting van N.E.C.’92 bestond uit:

(van links naar rechts) Bep Lohuis, Funs Frissen, Theo Rewinkel, Wim Bloemer, Wiel Reijntjens, Martien Jochems, Jo Evers, Roelof vd Hulst, John Vos, Leo Mion, John de Groot, Henk van Oijen, Dirk Tempelman.

Er worden elk jaar voor de leden diverse activiteiten georganiseerd zoals de dropping, het darttoernooi, de oud-en-nieuw-viering, de Limburgse avond, de smartlappenavond en natuurlijk de afsluitdag. Tevens is er elk jaar sprake van deelname met een grote groep aan de carnavalsoptocht van Ghen Hei. De eerste trainer van N.E.C.’92 was Nico Perrez.

N.E.C.’92 heeft er nooit een geheim van gemaakt om elk jaar voor een prijs te gaan. Het moet gezegd worden dat de vereniging daar vooral in de beginjaren redelijk in geslaagd is. Natuurlijk was dit nooit gelukt zonder de hondstrouwe aanhang van N.E.C.’92 die toch grotendeels gevormd wordt door de eigen aanhang. Ook in de jaren dat het minder ging met de vereniging zijn ze N.E.C.’92 altijd blijven steunen.

Maar zoals gezegd, N.E.C.’92 heeft de intentie altijd voor een prijs te gaan. Het 1e seizoen in de 4e klasse K.N.V.B. haalde N.E.C.’92 onder leiding van Nico Perrez een periodetitel, maar de titel kon in de nacompetitie niet omgezet worden in een promotie. Het seizoen erna werd wederom een periodetitel, maar nu werd echter wel de promotie naar de 3e klasse K.N.V.B. op overtuigende wijze bewerkstelligd. In de nacompetitie werden Schinveld (4-2), Mariarade (5-1) en Fc Gracht (2-1) aan de zegekar gebonden. Het seizoen erna (1994-1995), inmiddels onder leiding van Jo Quadvlieg, bleek het team van N.E.C.’92 toch te onervaren en degradatie naar de 4e klasse K.N.V.B. volgde. Het pleit voor het team dat zij het jaar erna weer volop meedraaide en toch weer een periodetitel wist te pakken. Jammer genoeg kon promotie nu gerealiseerd worden.

Vanaf dat moment ging het bergopwaarts. Trainer Bob Bechholtz werd aangetrokken en in het seizoen 1996-1997 werd N.E.C.’92 al na 18 wedstrijden als eerste standaardelftal van Limburg ongeslagen kampioen van de 4e klasse K.N.V.B. en promoveerde men wederom naar de 3e klasse K.N.V.B. Ook het dameselftal van N.E.C.’92 wist in datzelfde jaar ook de promotie af te dwingen. Ook het jaar daarna was het standaardteam zeer succesvol. Men won voor het eerst het Kampioenschap van Heerlen, daarna een periodetitel en ook deze titel werd omgezet in een promotie naar de 2e klasse K.N.V.B. door overwinningen op Fc Hoensbroek (4-1), Walram (5-3), Voerendaal (3-0) en Scharn (2-1). Ook het 2e elftal, dat de jaren ervoor promotie net niet kon realiseren (door o.a. verlies tegen Nyswyller na 3 beslissingswedstrijden), werd oppermachtig kampioen en promoveerde naar de 2e reserveklasse.

Het seizoen 1998-1999 was N.E.C.’92 onder leiding van trainer Piet Lumey wederom zeer succesvol. Men kwam voor het eerst uit in de 2e klasse K.N.V.B. en liet daar een sterke indruk achter. Na een lange en zware strijd haalde men toch wel onverwacht wéér een kampioenschap waardoor N.E.C.’92 promoveerde naar de 1e klasse K.N.V.B. Dit kampioenschap had natuurlijk extra glans omdat dit in het jubileumjaar heeft plaats gevonden. In 1999 vierde N.E.C.’92 haar 75-jarig jubileum. Ook de andere elftallen presteerden in dit seizoen bijzonder goed. Het 2e elftal eindigde na een zwakke start op ene preachtige 2e plaats. In de 2e reserve klasse terwijl zowel het 5e als het 6e derde in hun klasse werden. De dames eindigden op een mooie 4e plaats in de eindrangschikking.

Selectie N.E.C.'92 seizoen 1998-1999 -->
 (bovenste rij van links naar recht) Verzorger Jan Schrijen, Bert Jagt, Peter Stevens, Ronald Snoeren, Mark vd Veeken, Roy van Oudenhoven, trainer Piet Lumey, leider Roger van Eijk
(middelste rij van links naar recht) Leider van Kan, Lukas Cörvers, Yvo de Groot, Marco de Groot, Dave Crombach, Roy Goverde, Ron Heuts, sponsor Hub Herberichs.
(onderste rij van links naar recht) Voorzitter Lei Mion, Angelo Lisci, Brahem Raiis, Erik Janssen, Louis Muermans, Peter Crijns, vice-voorzitter Jo Evers

Het verblijf in de 1e klasse K.N.V.B. in het seizoen 1999-2000 was echter maar van korte duur. Door het gemis aan kwaliteit degradeerde N.E.C.´92 weer terug naar de 2e klasse K.N.V.B.. In het seizoen 2000-2001 wist men zich ternauwernood te handhaven. Het seizoen 2001-2002 ging echter weer voortvarend van start. De 1e periodetitel werd opgeëist. Maar de 2e helft van de competitie was dramatisch te noemen. Toch kon men zich, dankzij de geweldige 1e helft, met gemak handhaven en eindigde men op de 5e plaats. In de nacompetitie werd gespeeld tegen het Brabantse Blauw Geel´38 welke club te sterk bleek voor N.E.C.´92 en men werd uitgeschakeld voor de 2e ronde. Voor het seizoen 2002-2003 waren de verwachtingen hoog gespannen. Maar halverwege het seizoen (december 2002) moesten de doelstellingen worden bijgesteld. Slechts één wedstrijd werd winnend afgesloten en N.E.C.’92 moest de degradatiezorgen proberen af te schudden. Aan het eind van de competitie kon pas op de laatste wedstrijd het 2e klassenschap veilig worden gesteld. Men eindigde op de 4e plaats van onderen, net boven de streep. Het 3e elftal van N.E.C.’92 werd dit seizoen kampioen nadat zij het seizoen ervoor net naast de titel gegrepen had. Ook het seizoen erna, in 2003-2004, had het vlaggenschip van N.E.C.’92 grote moeite om zich te handhaven in de 2e klasse K.N.V.B. Dit lukte uiteindelijk wel, al moest men wederom tot de laatste wedstrijddag vechten om lijfsbehoud. Het 2e elftal werd in dit seizoen echter glorieus kampioen. In dit seizoen trad tevens voorzitter Lei Mion af. In een algemene ledenvergadering werd besloten dat Jo Evers als interim voorzitter zou optreden gedurende het seizoen 2004-2005. Na jarenlange strijd tegen degradatie was de pijp bij veel selectiespelers blijkbaar leeg en onder leiding van trainer Piet Aussems kon degradatie naar de 3e klasse K.N.V.B. niet meer voorkomen worden. Ook het 2e elftal had geen schijn van kans na de promotie van vorig jaar en degradeerde roemloos. Enig pluspuntje was dat het 3e elftal in dit seizoen kampioen werd in hun klasse. Veel selectiespelers besloten de club te verlaten, en alleen de “eigen jongens” besloten te blijven om N.E.C.’92 er bovenop te helpen in komend seizoen.

In het seizoen 2005-2006 zal gestart worden met een zeer jonge selectie met de nieuwe trainer Josh Vanderlijde in de 3e klasse K.N.V.B.. Wij hopen natuurlijk dat alle leden de trainer en deze jongens volop zullen steunen in hun moeilijke strijd.