Op 2 maart 1924 werd de voetbalvereniging Nieuw Einde opgericht door de heren Van Dinther, Raadschelder en Konetka.

In de beginjaren van het amateurvoetbal was het hebben van een heus voetbalveld geen vanzelfsprekende zaak. De eerste wedstrijden werden gespeeld op een open plek in de heide. Na een half jaar kreeg men de beschikking over een stuk heide aan de hoek Heerenweg-Roebroekerweg in de wijk Heksenberg. Deze weide moest eerst ‘geschikt’ gemaakt worden voor het voetbalspelletje. Zo werden er door de leden een aantal bomen verwijderd alvorens Nieuw-Einde er de eerste wedstrijden kon spelen. Het verblijf op accommodatie aan de Roebroekerweg was echter van korte duur Al snel kreeg het bestuur de toestemming van de Oranje-Nassau mijnen om een ander en beter veld te gaan bespelen aan de Heerenweg. Dit veld zou lange tijd de thuishaven zijn van v.v. Nieuw-Einde.

Sportief gezien was het enkele jaren wachten op het eerste grote succes. In het seizoen 1931-1932 werd het kampioenschap behaald in de 1^e klasse L.V.B. (Limburgse Voetbal Bond). Het gevolg hiervan was dat er in een dubbele wedstrijd tegen Willem I uit Maastricht gestreden moest worden om de titel “Kampioen van Limburg”. Zowel Nieuw-Einde als Willem I wonnen hun thuiswedstrijd, waardoor er een beslissingswedstrijd uitsluitsel moest brengen. Willem I won de finale met 5-3. Toch promoveerde ook Nieuw-Einde naar de 3^e klasse K.N.V.B..

Tijdens de Duitse bezetting in de 2^e wereldoorlog ging Nieuw-Einde een fusie aan met R.K.S.N.E. Er werd vanaf 1942 gespeeld onder de naam R.K.V.V.N.E., een naam die op bevel van de Duitse machthebber weer veranderd moest worden in de oude naam v.v. Nieuw-Einde.

In 1949 vierde v.v. Nieuw-Einde haar 25-jarig jubileum. Als kroon op het feest werd het eerste elftal in het seizoen 1949-1950 kampioen in de 3^e klasse K.N.V.B.. De promotie-degradatie-regeling kende in die tijd een poulevorm waarbij vv. Nieuw-Einde samen met de kampioen van de andere 3^e klasse (Waubach) en de degradanten uit de 2^e klasse (Laura en Miranda) streedt om een plaats in de 2^e klasse. Nieuw-Einde eindigde in deze poule als tweede achter Waubach. Omdat alleen de winnaar van de poule promoveerde, bleef v.v. Nieuw-Einde 3^e-klasser. De jaren die hierop volgden waren op sportief gebied vrij rustig. In deze jaren werd er veel zorg besteed aan de accommodatie. Op 22 april 1957 nam v.v. Nieuw-Einde na moeizame onderhandelingen het prdikaat R.K. aan. V.v. Nieuw-Einde was voortaan R.K.V.V. Nieuw-Einde.

Op 12 april 1958 nam de heer O. Vonger, oud bestuurslid, de leiding op zich, met om zich heen een praktisch volledig nieuw bestuur. Één van de eerste daden van de nieuw clubleiding was het aanvragen van de Koninklijke Goedkeuring van de statuten van de vereniging. Op 31 augustus 1959 werd deze goedkeuring verkregen.

Ook in sportief opzicht werd er weer behoorlijk aan de weg getimmerd. Na 2 seizoenen in de kopgroep te zijn geëindigd, ging in het seizoen 1960-1961 weer eens de vlag in de top. R.K.V.V. Nieuw-Einde werd kampioen in de 3^e klasse K.N.V.B.

Ondanks de voorspoed kreeg R.K.V.V. Nieuw-Einde een grote teleurstelling te verwerken. Op last van de gemeente moest de accommodatie aan de Heerenweg, de accommodatie waarop Nieuw-Einde groot geworden was, worden ontruimd. Een alternatieve speellocatie was er nog niet. Gelukkig kon met rekenen op de steun en medewerking van de buurverenigingen v.v. Heksenberg en Helios’23, zodat R.K.V.V. Nieuw-Einde toch haar wedstrijden kon afwerken.

In augustus 1964 werd eindelijk de nieuwe accommodatie in gebruik genomen in sportpark Varenbeuk, compleet met een nieuw clubgebouw en een heuse onoverdekte staantribune die de sportraad van Heerlen had toegezegd. In sportief opzicht ging het R.K.V.V.Nieuw-Einde daarna minder voor de wind. In het seizoen 1969-1970 degradeerde het 1^e elftal zelf naar de 1^e klasse van de afdeling Limburg. Het verblijf in de onderafdeling duurde 6 jaar. In 1976 promoveerde R.K.V.V. Nieuw-Einde weer naar de 4^e klasse K.N.V.B.  Gedurende de jaren 1976 en 1977 bouwde R.K.V.V. Nieuw-Einde met behulp van de eigen leden (de grote animatoren waren Gerrit Schiilings, Roelof van der Hulst en Dirk Tempelman) een nieuwe moderne kantine met kleedlokalen. Het gebouw werd officieel geopend op 5 augustus 1977 en zou de laatste thuishaven zijn van R.K.V.V. Nieuw-Einde.

De jaren 80 kenmerkten zich door een florerend verenigingsleven. Het eerste elftal hield zich met wisselend succes voornamelijk op  in de 4^e klasse K.N.V.B.. De jeugdafdeling – die toen al sinds jaar en dag werd geleid door de markante Funs Frissen – kende in die tijd een enorme groei en genoot veel aanzien. Het 60-jarig jubileumfeest in 1984 mag als een hoogtepunt worden genoemd in deze periode.

Bestuur R.K.V.V. Nieuw-Einde tijdens het 60-jarig bestaansfeest in 1984.-->

De laatst jaren die R.K.V.V. Nieuw-Einde als zelfstandige vereniging opereerde, kenmerkten zich door grote wisselvalligheid. In het seizoen 1988-1989 vertrok een groot aantal selectiespelers naar andere verenigingen. Een sterk verjongd eerste elftal kon dit verlies niet opvangen. Nieuw-Einde degradeerde na een dramatisch seizoen (men haalde slechts 2 competitiepunten uit 22 wedstrijden) naar de toenmalig 1^e klasse van de afdeling Limburg. De geel-zwarten toonden zich echter weerbaar. Het verblijf in de onderafdeling duurde slechts 1 seizoen. Na een zinderende beslissingswedstrijd tegen v.v. Passart promoveerde R.K.V.V. Nieuw-Einde terug naar de 4^e klasse K.N.V.B. Dit was echter hun laatste stunt. In 1991 volgende wederom degradatie naar de 1^e klasse van de afdeling Limburg. R.K.V.V. Nieuw-Einde was middenmoter in deze klasse toen in 1992 de fusie met buurman R.K.S.N.E. werd aangegaan.